Wilde Ganzen – Zelfvertrouwen, zelfredzaamheid en controle creëren echte verandering

Verandering vindt alleen plaats als mensen zelf kunnen beslissen hoe ze hun problemen willen aanpakken. Bij Wilde Ganzen zien we al jaren de kracht van de gemeenschap. Sarah Martha Anyika wist in Kenia mensen in beweging te krijgen en zet zich nu in voor vrouwenrechten.

Academie voor spelverandering

Sarah richtte Pads for Girls op, een initiatief om maandverband uit te delen, en kreeg een training aangeboden bij Change the Game Academy. Wilde Ganzen, CESE uit Brazilië, Kenya Community Development Foundation en Smile Foundation uit India hebben dit onderwijsprogramma bijna tien jaar geleden opgezet. Het doel was om door middel van training lokale organisaties onafhankelijker te maken van buitenlandse hulp, steun te mobiliseren en een beroep te doen op hun regering.

Dankzij deze training werd Sarah een voorvechtster van lokale fondsenwerving en budgettering. “We slaagden erin om meer donoren te vinden in onze eigen gemeenschap. Ze droegen zowel financieel als in natura bij, waardoor we duizenden maandverbanden konden uitdelen op 15 scholen.” En wat haar opviel: “Als mensen iets bijdragen, al is het maar een bijdrage in tijd, worden ze deel van het project en wordt het vanzelf een succes.”

Dankzij haar toegenomen zelfvertrouwen is Sarah nu ook gecertificeerd als adviseur voor het mobiliseren van hulpbronnen. Ze droomt ervan dat binnenkort meer meisjes een baan in een leidinggevende functie zullen hebben.

“Ik ben ervan overtuigd dat als je niet aan tafel zit waar beslissingen worden genomen, je waarschijnlijk zelf op het menu staat dat wordt besproken.”
Sarah Martha Anyika

 

Partners nemen verantwoordelijkheid

Sarah laat zien hoe belangrijk het is om mensen te helpen die gemotiveerd zijn om een initiatief te starten. “”Mensen de tools geven om zelf aan de slag te gaan leidt tot meer zelfvertrouwen, meer zelfredzaamheid en meer eigenaarschap”, zegt Nienke Nuijens, programmamanager bij Wilde Ganzen. “We zien echt een mentaliteitsverandering bij mensen zoals Sarah. We zien dat de aanname dat er geen geld is om lokaal op te halen niet klopt. Bovendien zien we dat wanneer je de capaciteiten van lokale organisaties versterkt, zij in staat zijn om echt de mensen te bereiken waar het om gaat: mensen die in armoede leven en niet gezien worden door hun eigen overheid. Die mensen worden uiteindelijk betrokken door deze aanpak. Als je er dan ook nog in slaagt om de lokale overheid erbij te betrekken, krijg je echte verandering.”

Bijna tien jaar na de start van Change the Game Academy wordt het onderwijsprogramma zelf omgevormd tot een alliantie. “Het eigenaarschap komt in handen van alle zeventien partners”, zegt Nienke. “Weer een stap naar meer zelfredzaamheid en participatie van de gemeenschap.”

 

Meer weten?

Meer voorbeelden

Deel dit verhaal

Meest recente verhalen

Miljoenen Nederlanders zetten zich persoonlijk in voor ontwikkelingssamenwerking. Een ruime meerderheid vindt het bovendien belangrijk dat onze overheid aan ontwikkelingssamenwerking doet. Het draagvlak voor ontwikkelingssamenwerking is dus best stevig. Maar de twijfel of het iets uithaalt is dat ook. Veelzeggend is een onderzoek van de Europese Unie uit 2023. Maar liefst 67 procent van de Nederlanders vindt dat het bestrijden van armoede in ontwikkelingslanden een prioriteit van Europa moet zijn. Maar op de vraag of de EU daar ook succesvol in is, antwoorden evenveel Nederlanders met ‘nee’. Met andere woorden: we vinden dat het moet, maar we twijfelen of het werkt.

Lees meer
Lees meer over Waarom twijfelen we?

Een veel geuite kritiek op ontwikkelingssamenwerking is dat ‘te veel aan de strijkstok blijft hangen’. Het geld zou niet terechtkomen waar het wezen moet – bij de armsten – maar opgaan aan directeurensalarissen, kantoorgebouwen en dure campagnes om donateurs te werven. De klaagzang over ‘strijkstokken’ is zo’n automatisme geworden, dat een paar cruciale vragen niet worden gesteld: hoeveel overheadkosten maken organisaties eigenlijk? En waarom zou dat weggegooid geld zijn?

Lees meer
Lees meer over Wat blijft er aan de strijkstok hangen?

“Je krijgt wat je geeft.” Met deze slogan voerden ontwikkelingsorganisaties in 2012 campagne. Ze wilden dat het overheidsbudget voor ontwikkelingssamenwerking overeind bleef. Hun boodschap: ontwikkelingssamenwerking is niet alleen geld weggeven, het levert ons land ook iets op. Bij de gewone Nederlander raakte deze slogan geen snaar. Want hulp geven, dat doen we uit medemenselijkheid. Dat doen we om de armoede van anderen te verminderen, om hun honger en ziektes uit te bannen en hun onderwijs verbeteren. We doen het niet voor onszelf.

Lees meer
Lees meer over Wat heeft Nederland aan ontwikkelingssamenwerking?